‘Troostfotograaf’ Simone Janssen:

‘Het gaat juist heel erg over het leven’

Jarenlang fotografeerde Simone Janssen (48) bruiloften, totdat ze werd gevraagd om met haar camera een jonge, ongeneeslijk zieke moeder te volgen. De intieme beelden die ze – uiteindelijk – aan de nabestaanden kon geven, smaakten naar meer. Simone besloot ‘troostfotograaf’ te worden. ‘Omdat juist de herinneringen aan huis-, tuin- en keukenmomenten zo waardevol zijn voor dierbaren.’

Onlangs werd Simone Janssen op de radio geïntroduceerd als ‘levenseindefotograaf’, met de vraag of haar specialisatie niet een tikkeltje morbide is. De interviewer zat er zo naast, vindt Simone. ‘Hij praatte alsof ik van euthanasie naar euthanasie hobbel, maar dat is niet zo, het gaat in mijn werk juist heel erg over het leven.’ Simone fotografeert niet alleen iemands laatste dagen. Vanaf de diagnose legt zij de huiselijke, alledaagse momenten vast: een moeder die het haar van haar dochter vlecht, een stel dat elkaar spontaan omhelst, een gezin druk doende aan de eettafel. ‘Daar is niets morbide aan.’

Ongekunstelde momenten > Simone gelooft in de waarde van de reportages die ze maakt. ‘Van oudsher, maar zeker nu met alle sociale media, zijn we gewend om vooral mijlpalen vast te leggen. Maar welke momenten wil je je later nou echt herinneren? De echte, ongekunstelde toch?’ Dat merkt ze ook aan degenen die haar inschakelen. Zij koesteren de beelden van de geliefde die ze verloren hebben, zien hem of haar zoals ze was, oprecht en kwetsbaar. Dat biedt troost, constateert Simone telkens weer. ‘Ook aan kinderen bijvoorbeeld, die jong een ouder moeten missen. Ik denk echt dat het hen helpt wanneer ze later op foto’s kunnen terugzien hoe hun band was. Hun vader of moeder en hun dierbare momenten samen worden zo nooit uitgewist.’ • Kijk voor meer informatie op hartseerentroos.nl

Tekst: Teus Lebbing • Foto's: Simone Janssen