De vrijwilliger

Jaap van Riemsdijk

Thuis


De werkelijkheid overtreft soms de stoutste fantasie.’ Zelfs deze tegeltjeswijsheid schiet tekort wanneer we kijken naar de gevolgen van het coronavirus. Ook de NVVE nam maatregelen. Alle informatiebijeenkomsten en evenementen werden opgeschort. Na elf jaar op pad als voorlichter zit ik thuis. Ook mijn collega-vrijwilligers die spreekuren houden en huisbezoeken brengen, staakten hun activiteiten. Zij springen nu bij aan de telefoon. We missen de boeiende gesprekken met u. Gelukkig kan het NVVE-kantoor via telefoon, e-mail en website iedereen blijven bijstaan in de zoektocht naar een zelfgekozen levenseinde. Meer dan ooit is er aandacht voor dilemma’s rond leven en (waardige) dood. Mensen uit mijn omgeving bellen met vragen die juist nu opkomen. ‘Jij bent toch van de NVVE?’ Thuis gaat het vrijwilligerswerk een beetje door. Vincent* (69) is hartpatiënt met een slechte conditie. Hij rekent op een zwaar en eenzaam traject wanneer een apparaat zijn ademhaling langere tijd zou moeten overnemen. Als hij al herstelt, is de kans op blijvende longschade groot. Daarom wil Vincent niet langdurig beademd worden. Hij kiest voor sterven als mogelijke consequentie, thuis ondersteund door palliatieve zorg. Ik adviseer hem zijn schriftelijke behandelverbod in deze zin uit te breiden en er met de huisarts over te spreken. Het is immers mogelijk dat hij in ‘het uur U’ deze wens niet kan uiten. Zijn wilsverklaring bepaalt dan de behandeling. Vincents vrouw heeft het behandelverbod bij de huisarts ingeleverd om het aan zijn dossier te laten toevoegen. Met de vraag of de huisarts Vincent wil opbellen. Anita (87) noemt haar leven ‘welletjes’ en wil het coronavirus aangrijpen om te sterven. Ik waarschuw haar dat besmetting die garantie niet geeft.

Elke persoonlijke situatie is anders; overleg met de huisarts is essentieel. Cornelia laat de keerzijde zien. Zij is 80, fit, energiek en gemotiveerd. ‘Hoezo geen behandeling als corona mij treft, zoals in de media voor mijn leeftijdsgroep wel eens wordt gesuggereerd?! Ik wil tot het uiterste vechten om te blijven leven.’ Ik stel haar gerust. Die kans kan ze krijgen. Ook hiervoor geldt: praat met de huisarts. Arno (75) had zich na rijp beraad voorgenomen eind maart zijn leven met een laatstewilmiddel te beëindigen. Maar onder de huidige omstandigheden vindt hij dat een te egoïstische daad. Naasten en de nu toch al overbelaste dokters, politie en uitvaartmedewerkers zullen het druk met hem krijgen. En besmettingsrisico lopen in een tijd waarin iedereen tot afstand wordt gemaand. Gelukkig kan Arno het opbrengen zijn voornemen uit te stellen. Aan huis gekluisterd maak ik van de nood een deugd. Zoals een arts wilsverklaringen met zijn patiënten bespreekt maar dat voor zichzelf vooruitschuift, stelde ik het steeds uit om recente NVVE-informatie in mijn eigen wilsverklaringen te verwerken. Terwijl ik die overal onder de aandacht breng. Het afgelopen jaar heeft de NVVE belangrijke nieuwe adviezen uitgebracht, te vinden op het voor leden toegankelijke deel van de website onder het kopje ‘hulpteksten’. Ze zijn vooral bedoeld om bij dementie de kans te vergroten voor euthanasie in aanmerking te komen. Misschien een tip: liggen uw wilsverklaringen onaangeroerd in een la of was u van plan de bestaande te actualiseren? Benut het thuis zijn… Allemaal kijken we uit naar het einde van deze barre periode. Ik hoop dat we elkaar spoedig weer ergens in het land ontmoeten. Voor de tussentijd wens ik u namens de 145 vrijwilligers van de NVVE alle goeds toe!

Bij de NVVE werken zo’n 140 vrijwilligers. Ze doen presentaties, helpen bij bijeenkomsten, leggen huisbezoeken af en ondersteunen leden bij al hun vragen rond het levenseinde. Hans van Amstel-Jonker en Jaap van Riemsdijk zijn twee ervaren vrijwilligers. Om beurten beschrijven zij een ervaring uit de praktijk. Deze keer: Jaap van Riemsdijk

Foto: Bert Bulder

Deel deze pagina