Op naar de vijf miljoen leden

Column Fransien van ter Beek - bestuursvoorzitter NVVE


Op het moment dat u deze eerste column van mij leest, werk ik pas twee weken bij de NVVE. En omdat de deadline van Relevant er al eerder was, kan ik hier nog niet beschrijven hoe het me bevallen is. Maar als ik uitga van mijn ervaringen tot nu toe, dan komt dat vast goed! In de afgelopen maanden, nadat ik alle sollicitatiegesprekken had doorstaan, heb ik al kennis kunnen maken met de nieuwe collega’s, een aantal vrijwilligers en – via beeldbellen – met leden van de NVVE. Een van de dingen die me zijn bijgebleven, is de vraag hoe ik ervoor ga zorgen dat de NVVE even groot wordt als de ANWB. Nou, ik heb het even opgezocht: bij de ANWB staat de teller op bijna vijf miljoen leden. Als NVVE mogen we apetrots zijn op het feit dat we de grootste vereniging ter wereld zijn op ons terrein en dat we in Nederland met 173.000 leden ook flink recht van spreken hebben. Maar of we de komende jaren richting vijf miljoen zullen groeien... Toch vind ik het niet zo’n gekke vraag. De ANWB is een vanzelf­sprekend­heid voor iedereen die een auto, fiets of motor heeft. Een levenseinde heeft iederéén. Als we aannemen dat alle Nederlanders ergens in hun leven serieus gaan nadenken over de vraag hoe zij later hun levenseinde willen inrichten, dan is ons potentieel zelfs nog groter dan dat van de wielrijdersbond. En hóórt bij dat nadenken dan niet ook een lidmaatschap van de NVVE, een professionele organisatie die je helpt met advies en ondersteuning, het opstellen van wilsverklaringen, het gesprek aangaan met je dokter en je naasten?

Maar waarom hebben zich dan niet al vijf miljoen mensen als lid aangemeld? Die vraag is een van de mooie opdrachten uit ons meer­jarenbeleidsplan, dat deze zomer door de Algemene Leden­vergadering is aangenomen. ‘Er zijn voor alle Nederlanders’, is de ondertitel van dat plan. Velen denken er dan meteen aan dat we ons moeten richten op laaggeletterden of mensen met een niet-westerse achtergrond. En daar valt inderdaad nog een wereld te winnen. Maar ik denk ook aan al die Nederlanders in Zeeland, Groningen en Limburg die wij nu niet bereiken en die ons nu niet weten te vinden. Want u weet het ongetwijfeld: de achterban van de NVVE bestaat al sinds jaar en dag grotendeels uit witte, hoogopgeleide 70-plussers uit de Randstad. Daar vinden, zo blijkt uit onderzoek, ook de meeste zelfgekozen levensbeëindigingen plaats. In eigen regie kunnen sterven mag geen privilege zijn van mensen met betere kennis van de wetgeving of een beter bewustzijn van de mogelijkheden tot zelfbeschikking. Daarom maak ik me, samen met u, de komende jaren graag sterk voor een meer divers ledenbestand en voor het bereiken van doelgroepen die de weg niet kennen of minder goed in staat zijn te verwoorden wat hun wensen rond sterven in eigen regie zijn. Zodat iedereen – voor zover het lot dat toelaat – de baas kan zijn over eigen leven én eigen sterven. •